We hebben een aantal mensen die als Vrienden van Vledder Helpt jaarlijks een bijdrage van 50 euro of meer doneren.

Wil je ook vriend worden van de stichting Vledder Helpt? 

Klik dan op doneren! 

/ IK WIL GRAAG HELPEN

verhalen

Matthias ssuuna

Thank you-Masters Making 2 Moro!


It was in the early months of 2012 when I heard of this amazing program (MM2M). I had just returned from The Netherlands from my short course in sound engineering. But I didn’t know where to start from. So- I really needed some positivity and strength to make clear plans on where I would start from to apply my skills. Yes I still had my brains and I was ready for work, make my own business- a recording studio, and a possible small sound company.


This training gave me the strength and approach to all this ideas. How I could align my priorities, what really needed to come first and last, what, when, how to achieve my goal. For me this was very important and I can tell after the training, I was full of positivity and energy to move forward.

I have been able since then to work on my priorities, make clear realistic plan which can be executed in a given period. One of my goal was to startup a small youth project to extend IT assistance to vulnerable youths, teach music production and sound engineering to fellow youths and more important to have a fully paid job to be able earn a living in a not economically stable Uganda. Somewhat I have been able to achieve most of the above.
You left your beautiful house with some cheese in the fridge and came to help.

Ssuuna Matthias     Logistics

Manager JW interservices & Coordinator st. padre pio

meer informatie

Flyer MM2M '18

Simone van der Donk

In 2015 ben ik met Marije meegegaan naar Uganda om daar als co-trainer bij de Talentdevelopmenttraining te ondersteunen.

Ik vond het spannend kan ik je zeggen, want ik wist totaal niet waaraan ik ging beginnen en toch had ik wel het vertrouwen om mee te gaan. Even dacht ik wel: heeft Marije geen overschat beeld van mij, kan ik het wel waarmaken? Daarnaast vond mijn familie en omgeving het wel spannend dat ik naar zo’n onbekend land ging, met op dat moment een negatief reisadvies voor een klein deel van het land. Toen Marije lokaal had nagevraagd hoe de situatie in was en zij er vertrouwen in had, heb ik me maar  daaraan over gegeven.

Ik had zelf wel ervaring als Schoolloopbaanbegeleider van studenten, maar ik wist niet of het niveau in Uganda wel hetzelfde zou zijn als ik aan ervaring had. Ik had een ander beeld van het niveau van persoonlijke ontwikkeling van de Ugandese jongeren. Wat ik heb ervaren is dat er vooral een ander niveau van persoonlijke ontwikkeling plaatsvindt daar, niet zozeer slechter of beter. De jongeren in Uganda richten zich erg op de waarden veiligheid en vrede en broederschap. Waar het ons in Nederland sterk gaat om individuele ontplooiing en verantwoordelijkheid. Ik heb daar heel erg geleerd om de eigen normen los te laten over wat goed is. En vooral te blijven kijken wat daar gebeurt! Zo viel me op dat het vermogen en ambitie om te willen leren erg sterk ontwikkeld is!

Voor mezelf betekende het een enorme omslag om als wetenschappelijk opgeleide professional echt los te laten hoe het ‘zou moeten’, maar door een andere context meteen door te hebben dat mijn normale manier van werken hier niet zou passen! Ik moest dus ECHT mijn eigen normen opzij zetten en goed kijken wat er nodig was in deze context. Die ervaring heeft met in mijn werk en leven terug in Nederland ook erg geholpen!

Wat mij echt heeft geraakt is hoe ontzettend gemotiveerd de jongeren zijn om te willen leren. En wat ze er voor over hebben om de kleine persoonlijke financiële bijdrage die ze moeten betalen ook echt op te brengen. Ik zie dan het grote verschil met de situatie in Nederland, waar jongeren toch echt automatisch meer mogelijkheden hebben dan zij. Ze zijn zo gretig om zichzelf te ontwikkelen!

Zo zie je in vijf dagen tijd een enorme groeistuip en leercurve bij de jongeren. Hoe timide en onderdanig ze binnen komen en hoe ze vijf dagen later trots boven op een stoel staan, met hun medaille om, en hardop hun talenten kunnen benoemen en hun plannen presenteren!

Ik dacht bij terugkomst in Nederland mijn leven ook echt anders vorm te geven. Minder materialistisch te zijn….  Maar daar ben ik snel van terug gekomen! Maar wat ik WEL doe is blanco situaties in te gaan en te durven vertrouwen op mijn kennis en didactische kwaliteiten. Ik durf veel meer te improviseren. Ben ook minder van slag als dingen anders lopen dan ik dacht.

Ik heb na de training en de rondreis in Uganda wel veel nagedacht over het effect van de training op korte en lange termijn. De vraag ‘WAT veranderen we nu door de training’ is niet zo eenduidig te beantwoorden.

Want wat levert het altijd streven naar meer op? Wat zou er gebeuren als we zouden accepteren hoe het leven is? Dus wat is ook de boodschap die we door deze training daar af geven? Ik vind het belangrijk om daar steeds bij stil te staan. En ook te waarderen wat we hebben gezien bij deze jongeren: die enorme leercurve in hun persoonlijke ontwikkeling.

Ik zou mensen die als coach of in het onderwijs werken of zich in hun leiderschap willen ontwikkelen aanraden om mee te gaan. Het is zo leerzaam om te ervaren om echt in het hier en nu in een andere situatie, in een echt andere omgeving te moeten gaan handelen!

Simone van der Donk - Saxion Hogeschool Deventer

 

‘If you hear someone singing in the shower, you should give him a stage.’ Het is Draei, een van de deelnemers die de kern van de talenten- en businesstraining van Masters Making 2morrow uitlegt. De eerste dag laten we ze een CV invullen. Zo wordt zichtbaar dat mensen in Oeganda niet veel verschillen van de Nederlanders. Talenten zijn holle begrippen die op iedereen van toepassing kunnen zijn, skills zijn hard en gespiegeld aan wat er op functieomschrijvingen staat.

In deze training gaan we de deelnemers laten zien dat een CV ook nog een achterkant heeft waarop staat wat je hart sneller doet kloppen, je ogen doet glinsteren en waarmee je verbinding kan maken met de mensen om je heen. Het fundament waarop je business of jijzelf kan groeien. What makes you you and seeing what is already there. Ze tekenen een levenslijn waardoor ze zichzelf, misschien wel voor het eerst, in een ander licht bekijken. Als ze hun droom gaan beschrijven trekken we ze beetje bij beetje naar het laagje onder ‘I want to be a director, or I want to be a social worker. Telkens weer de ‘why-vraag’ die hen de weg naar binnen wijst en dan komen er prachtige antwoorden. ‘I fight ignorance because my father ignored what I wanted to do in life.’ Of Sarah die in armoede heeft geleefd en mensen wil laten zien wat ze zelf kunnen doen om daaruit te komen, al is het maar een klein stapje.

 What makes your heart tick.

Seeing is believing. We nemen de deelnemers mee naar fieldtrips waar ze zien wat er gebeurt als je dromen laat werken. Ze geloven het niet als Maureen het bedrag noemt dat ze verdient met de verkoop van de door haar verbouwde groente. De rekenmachine op de telefoon van Daphine liegt niet en hun eigen dromen komen een stukje dichterbij. Ondertussen ontstaat er een groepsdynamiek die in alles lijkt op de dynamieken in Nederland. Mannen die flirten met de vrouwen (en andersom). Het helpen van elkaar bij het afdalen naar een waterval. Het tellen van de hoofden in de bus en het delen van dromen en plannen. Samen komen ze verder.

Het train-de-trainer gedeelte dat wij ambitieuze Nederlanders hadden bedacht – want zo duurzaam als we willen zijn hun eigen mensen kunnen gaan opleiden- blijkt lastig. Het talentenprogramma is zo intensief dat we ze maar beperkt kunnen laten oefenen met faciliteren en trainen. Vooral het inchecken, uitchecken en reflecteren op de opdrachten zetten we in als oefenmateriaal. Julia, Herbert en Hedwig hebben hun facilitator-hart gevonden en genieten van hun bewustwording als het gaat om groepsprocessen en welke rol zij daarin spelen. Wij ook trouwens.

Ondertussen komen de deelnemers steeds dichterbij een concreet plan. Niet gehinderd door veel  realiteitszin schieten de plannen vaak alle kanten op. Geld vormt steevast de barrière in het bereiken van doelen. We praten met ze over deeleconomie en het benutten van de mensen en middelen die er al zijn. Over zijstapjes om geld te verdienen zodat je weer terug kan naar het echte pad.

Tijdens hun laatste presentatie staan ze te schitteren op het podium waar ze zichzelf hebben opgehesen de afgelopen vier dagen. Wij zetten de schijnwerpers nog eens extra vel door feedback te geven die ze als een spiegel laat zien hoe mooi ze zijn.

We zagen verschillen en overeenkomsten. Afrikaanse mannen die het huishouden en de kinderen overlaten aan hun vrouwen. Vrouwen die tóch een eigen loopbaan nastreven. We zagen dromen en belemmeringen. We aten banaan, brood en ananas én we aten ingewanden en zagen anderen botten eten. De eerste dag kwam de meerderheid één uur te laat én de deelnemers bedachten timemanagement als groundrule en maakten daar één iemand verantwoordelijk voor. We zagen trauma’s en levenslessen, we hoorden ontroering en voelden het.

We waren samen één en uniek. 

Anke van Oostveen - organisatie-adviseur & trainer 

ANKE VAN OOSTVEEN